Alıntı

Döviz piyasasındaki büyük sallantının ertesi gün (sanırım Salı günü) yazdığım yazıyı buraya kopyalayarak başlayalım: Yeniden Sallandık Doların bir ayda yüzde kırk civarında yükselmesi ülkede deprem etkisi yaptı. Fiyat verilemez, arabaya yakıt konamaz, çarşı pazara çıkılamaz, çıkıldığında eve kıpkırmızı bir surat ve eşliğinde yerine bir türlü ulaşamayan beddualar olmaksızın dönülemez oldu. Dün gece yeni bir sarsıntı […]

Joseph Sirosh, Microsoft’ta, teknolojiden sorumlu başkan iken kendisiyle yapılan bir söyleşide, Yapay zekânın (YZ) en sevdiği tanımının, “Doğal aptallığın karşıtı,” olduğunu belirtiyor. Bu tanım, bizi gülümsettiği kadar düşündürse keşke; doğal aptallık, hinlikle saklanmış derin bir uçurum sanki. Söyleşi ilerledikçe anlıyoruz ki, Sirosh’un, YZ’den beklentisi henüz karşılanmamış. Yaptıkları işin yalnızca veri derlemek olduğunu, bunun da bizde,

2017 yılında İskoçya’da bir ilkokulda sınıf öğretmeni tahtaya döndüğünde öğrencilerin arkasında sürekli fısıldaştığını duyunca öfkelendi ve kimin konuştuğunu sınıfa sordu yanıt alamayınca da sınıftaki bütün öğrencileri hazır olmadıkları bir sınav ile cezalandırdı. Öncesinde hiç konuşmadan dersi dinlemekte olan 11 yaşındaki Ava Bell ismindeki öğrenci suçsuz yere cezalandırıldığı için bu duruma çok içerledi. Tesadüfen hemen o

Edebiyat alanında ‘Irk’ kavramını , ‘Çevre’ ve ‘Zaman’ kavramlarıyla birlikte, eleştirel pratiğin kuramsal temelkoyuculardan biri olarak konumlandıran Fransız eleştirmen Hyppolite Taine olmuştur. Taine’nin ‘ H i s t o i r e d e l a L i t t é r a t u r e A n g l a i s e’

“Kendi heykelini yontmaya devam et” der, Plotinos ve şöyle devam eder: “Kendini bulmak için bakacağın ilk yer sensin. İyiyi, güzeli, saf aşkı ve erdemi yaşamak için kendini yontmalı, üzerindeki kabukları atmalı, içindeki saf varlığı keşfetmelisin. Bu ancak saf bir bakışla mümkündür. Ne var ki dünya, nesneleri, suretleri, sıfatları ve renkleriyle araya girer ve bakışımızı bulandırır.

Türkiye, Tanzimat’tan bu yana bir modernlikler panayırı! Evet, panayır;- her kesimin kendi modernliğini sergilediği bir panayır! Cumhuriyetle birlikte Kemalizm, bu modernliklerden formel ve Aydınlanmacı olanını hâkim bir model olarak hayata geçirmeye, bu hâkimiyeti Devletin ideolojik ve yaptırımcı aygıtları vasıtasıyla dayatmaya çalıştı. Tanzimat romanları, daha önce de belirttiğim gibi, modernleşmeyi Şerif Mardin’in deyişiyle, ‘Bihruz Sendromu’ olarak

Sevgili dostumun üç sene önce 12 Eylül için yazdığı şahane bir yazı. Bu arada, söylemem gerekmez ama Mercedes Kadir benim de gayet aziz bir dostumdur. .…… “Simgeler İmparatorluğu”nda Roland Barthes şöyle yazar; “muhayyel bir halk dizayn etmek istesem, ona uydurma bir ad verebilirim, onu açıktan açığa romansı bir nesne olarak ele alabilirim, tahayyülümde hiçbir reel

Böyle bir hayata, bu denli akıcı bir anlatıma zor rastlarsınız. Su gibi bir hayretten ötekine şaşırarak duygulanarak okunuyor. …… Orta Dalga üzerinden yayın yapan Monte Carlo radyosunda sıradışı bir gün. Spiker, “Tünaydın sevgili dinleyiciler, 1957 Yıldızlar Ses Yarışması’na (La Course aux Etoiles) hoş geldiniz” anonsunu yaptıktan sonra haftalardır merakla beklenen kuralları açıklıyor: “Az sonra yarışmacılar

Yazar dört bölümde ailesinin öyküsünü anlatıyor. Varlık vergisi faciası üçüncü bölümdeydi. Diğer bölümleri de burada bulabilirsiniz. Tarihimizin dikenli arka bahçesini hüzünle gülümseyerek okumak isterseniz. Öyküdeki fotoğrafları paylaşmayı beceremedim. Belki bir gün onları da paylaşırım. … “Cesaretini yitiren evine dönsün” “Müşkül budur ki ölmeden önce ölür kişi” Yahya Kemal Beyatlı Aşkale’ye gidişinden yaklaşık bir buçuk yıl