Alıntı

Bazı toplumlarda bilgi, kültür ve entelektüel birikim en büyük prestij kaynağıdır. Bazılarında ise gösterişli arabalar, pahalı giysiler ve lüks telefonlar… Peki, neden maddi imkânları kısıtlı bireyler kendilerini geliştirmek yerine kısa vadeli statü sembollerine yönelir? Ve neden bu eğilim, az gelişmiş toplumlarda daha belirgin bir şekilde görülür? Gelişmiş toplumlarda bireyin değeri, sahip olduğu bilgi, üretkenlik ve […]

Büyük düşünce ve devlet adamı İngiliz yazar Thomas More’nin (1487-1535) başına gelenler ile bizim Şeyhülislam Ahizade’nin başına gelenler arasında ne gibi bir benzerlik olabilir ki demeyin sakın. Thomas More’nin başına gelenler aslında bugün de hala tüm dünyada ününü koruyan Utopia adlı eserinin baş kahramanlarından bilge Raphael ile aynıydı. Yazar sanki başına gelecekleri yazmıştı eserinde. İsterseniz

Sayın Erdoğan Karakoyunlu’nun 2004 yılında Şanlıurfa Barosunda yaptığı enfes konuşma aşağıda yer alıyor. O zamanların Baro Başkanı Sayın Müslüm Akalın’ın o günkü geniş ufuklu davet konuşmasını da sunuyoruz, Şanlıurfa Baro Başkanı Av. Müslüm Akalın’ın Dr. Yılmaz Karakoyunlu’nun Urfa’daki söyleşisini sunuş konuşması (25/11/2004) KARAKOYUNLU ve DAYSAN’ın OĞLU ​​Daisan nehri Urfa şehrini yarıp geçer. Milattan iki yüzyıl

Nar ağacının altında bir kaplumbağaya rastladım. Utangaç bir yağmur yağıyordu. Çimenler kaygan bir yeşillikle parlıyordu. Kızıl misketler gibi dallara asılmış minik narların öpüşecek gibi açılmış çatallı uçlarında asılı kalmış su damlaları, kırmızı yansımalarla pırıldayarak düşmeyi bekliyorlardı. Çimenlerin üstünde kayan kaplumbağa arada bir fıtrattan kırışık boynunu kabuğunun dışına uzatarak merakla çevresine bakınıyordu. Durdum. Kaplumbağaya baktım. Zorla

… Daha 20 yıl öncesine kadar “uygarlığın” yaklaşık 7.000 yıl önce Sümerlerle başladığına inanılıyordu. Sonra Göbekli Tepe ve Suriye-Türkiye sınırındaki yakın yerleşimler keşfedildi. O zamandan beri her şey değişti. Göbekli Tepe’deki en eski kalıntılar en az 12.000 yıl öncesine ait. Ancak kalıntılarda bulunan bazı monolitlerde sadece peştamal giymiş insanlar görülüyor. Ne var ki, 12.000 yıl

Antik Yunan filozofu Sokrates, insanlığın entelektüel tarihini en çok etkileyen kişilerden birisidir. Sokrates sadece diyalog yöntemiyle felsefe yapmayı tercih ederek herhangi bir eser yazmadığı için, onun düşünceleri ağırlıklı olarak öğrencisi Platon’un metinlerinde aktarıldığı kadarıyla günümüze ulaşmıştır. M.Ö. 469-399 yılları arasında yaşayan ve Atina kent devletinin bir üyesi olan Sokrates, kentini yönetenlerle birlikte, retorikçilere, yani söylemlerini

Bilkent’teyken bir gün, Bölüm Başkanı rahmetli Talât [Halman] Hoca’ya, yüksek lisans, hattâ doktora öğrencileri için ‘Kavram Bilgisi’ diye bir ders açılmasını önermiştim: Nedeni, öğrencilerin bazı kavramları yanlış bağlamlarda kullandıklarına tanık olmamdı. Bölüm toplantısında bu konu açılınca bazı arkadaşlar, ‘Hilmi Hoca’m, isterseniz bir de “Kuram Kursu” açalım!’ diyerek beni sarakaya bile aldılardı! Ben ciddiydim. Talât hoca,

Genel Görelilik kuramını çürütmek için “Einstein’a karşı 100 Yazar” kitabı yayınlandığında, Einstein şöyle yanıtladı: “Kuramın geçersizliğini sağlamak için 100 bilim insanının onca sözüne ihtiyaç yoktu, tek bir kanıt yeterdi.” Aşikar ki o kanıt yoktu. Ne var ki Einstein’ın teorilerinin başarısı nedeniyle önemi arttıkça, bir muhalefet dalgası ortaya çıktı. O dönemde siyasi hareket, göreliliği “Yahudi fiziği”

Beyond Ghor, tüm sakinlerinin kör olduğu bir şehirdir. Bir gün oldukça güçlü bir file sahip olan kral ordusuyla birlikte şehrin yakınlarındaki çöle kamp kurar. Fili “görmeyi” arzu eden halkın arasından bazı erkekler kamp alanına koşarlar. Hiçbiri daha önceden bir filin şekli hakkında herhangi bir bilgiye sahip değildir ve el yordamıyla yürüyüp filin etrafında toplanırlar. Amaçları

Kayıtsızlık Güzellemesi demek gerek buna. Şöyle yazmış. ‘Acı çekmek hiçbir anlamda bir tür ayrıcalık, soyluluk belirtisi, Tanrısal bir özellik değildir. Acı çekmek hayvanca, insanı hırpalayan, sıradan, gereksiz ve hava gibi doğal bir şeydir. Elle tutulamayacak bir şeydir acı; insan ne kavrayabilir, ne de karşı çıkılabilir; zaman içinde vardır- zamanla aynı şeydir; olmadık zamanlarda insanın karşısına