Alıntı

Ya gerçekten ölüm aslında son değilse? Yüzyıllar boyunca ölüm, yaşamın kesin sonu olarak kabul edildi. Ancak kuantum fiziğine dayanan yeni teoriler, ölümün algımızın şekillendirdiği bir yanılsama olabileceğini öne sürüyor. Bu fikrin özünde, bir gözlemcinin gerçekliği etkilediği gerçeği var. Temelinde algımızın her şeyin görünüşünü ve doğasını değiştirdiği ilkesi yatar. Bu ilke, nesnel gerçeklik kavramına meydan okur […]

“Sen beni bilgili, çok okumuş bir adam mı sanıyorsun Tabii ki – dedi Zi-gong –öyle değil misin? Pek sayılmaz – dedi Konfüçyüs – ben yalnızca başka her şeyi birbirine bağlayan bir ipi tuttum.” Konfuçyüs ….. Berkeley’den kuantum fizikçisi Fritjof Capra’nın Roma Üniversitesi’nden biyokimya profesörü Pier Luigi Luisi ile birlikte yazıp Şilili biyolog, filozof ve sinirbilimci

Machiavelli, ‘Hükümdar’ eserinde der ki: “Başlangıçta ince hastalığın tedavisi kolay, teşhisi zordur. Ama zaman ilerledikçe başlangıçta teşhisi ve tedavisi yapılmayan hastalığın teşhisi kolay, tedavisi zor olur. Aynı şey devlet işlerinde de söz konusudur. Devlet içinde doğacak sorunları zamanında tanımlayan biri için onların çözümü çabuk ve kolaydır. Ama sorunların ne olduğu kestirilemezse ve herkesin görebileceği kadar

Üniversite öğrenimi için geldiğimiz İstanbul’da, Sultan II. Beyazıt’ın adını taşıyan ünlü meydandaki görkemli kapısından içeri girdiğimiz “İstanbul Üniversitesi Merkez Bina”, Hukuk ve İktisat Fakültesi dekanlıkları ile idarî birimleri barındıran ve uzun bir tarihsel geçmişe sahip olan bir yapıydı. Büyük ve geniş bir iç avlunun ortasından geçen çiçek ve ağaçlarla çevrili yolda karşımıza çıkan ve hemen

Russell’ın felsefe öğrencilerine tavsiyesi: “Eğer iyi bir filozof olmak istiyorsanız, öncelikle eğitiminizin yeri ve zamanına, ailenizin ve okuldaki hocalarınızın ve üstatlarınızın size söylediklerinden türeyen inançlardan olabildiğince kurtulmaya çalışmalısınız. Bunu tam olarak kimse başaramaz, yapamaz. Ve hiç kimse mükemmel bir filozof olamaz. Ancak bir noktaya kadar ve çok istersek hepimiz başarabiliriz. “Ama neden isteyelim ki?” diye

  Hem de fena halde yanlış. Atatürk’ün yeni güç merkezleri oluşturmak yerine kendini güç merkezi kıldığını söylerken cumhuriyete çok farklı nedenlerle karşı çıkanlarla gayet şaşırtıcı şekilde aynı tuhaf çizgiye düşüyor. Çok aşikar olmasına karşılık yalın ve duru gerçeği görmüyor, göremiyor: Osmanlı’dan cumhuriyete kalan sosyal doku ve ekonomik yapının o güne göre bile fazlası ile geri kalmışlığı. Beşeri

Ne yazık ki halkımızın büyük bir kısmı yalnızca biyoloji, matematik, felsefe değil, tarih konusunda da ciddi bir bilgi eksikliği içinde. Osmanlı İmparatorluğu’nun son dönemini bin bir gece masallarındaki gibi görkemli bir devir olarak hayal edenler var. Bu kişiler, Mustafa Kemal adlı bir Osmanlı askerinin bu “muhteşem imparatorluğu” devirdiğini düşünüyor. Hatta, o olmasa bu masalın sonsuza

Yazarın netten aldığım bu yazısı da aslında başlıksız. Kendisi belki de ‘Kader ve Özgür Irade’ demeyi tercih ederdi. Her yazısında olduğu gibi burada da yaşanmışlıkları ustaca hikaye ettikten sonra fikirlere çıkıyor yolu. Bu yazı ise Marquez ile sevgilisi ve o muhteşem romanla ilgili anılar, ardından da kader ve özgür irade meselesine götürüyor bizi. ……. –

1. Öğüt Otoriterliğin gücünün büyük bir kısmı bizim ona kazandırdığımız bir güçtür: Şimdilerde yaşadığımıza benzer zamanlarda, baskıcı bir hükümetin uygulamaları yüzünden zarar görmekten çekinen insanlar o hükümetin kendilerinden daha neler isteyebileceğini düşünürler. Hükümet bunları talep etmeyi henüz aklına getirmiş değildir, aklından geçse de göze alamadığı halde, insanlar kendilerine uygulanacağını hayal ettikleri baskıya göre hareket etmeye

Ahmet Cevdet Paşa’nın ‘kriz’ karşılığında ‘buhran’ kelimesini uydurmasından önce de Osmanlı’da, adına ‘kriz’ denilmeyen birtakım buhranlar yaşanmaktaydı. Sabri Ülgener hocanın deyişiyle, ‘darlık buhranları’!.. Osmanlı kaynaklarına bakıldığında, piyasalardaki ekonomik dengesizlik durumlarının, bazan ‘teati-i nas’da halel-i bîkıyas’; bazan ‘bey’ ve şira muamelesinde küllî ihtilal’;bazan da ‘bey’’ ve şiranın mizanı muhtel ve müşevveş’ gibi birtakım deyişlerle tasvir edildiğini,