Fikircikler

Bedenine oranla beyni en küçük yaratık hangisidir diye düşünürken buldum kendimi bu sabah. Aklıma ilk gelen fil oldu. Belki de insandır, dedim. Bu merakın altında, aklın veya zekanın ya da her ikisinin beynin büyüklüğüne bağlı olduğunu sanmak var ki bu tamamen yanlış deyip vaz geçtim. Öğrenme ile beslenmedikçe, kavramlarla donatılmadıkça beyin dediğimiz şey, bir et […]

Hepimizin az çok çaresizce gözlediği büyük gerçeği kısaca ifade edecek sözcükleri nihayet ikigün önce buldum: Demokrasiyle Cumhuriyetin Altını Oymak. Herkes için tehlike arz eden gidişin birkaç çarpıcı örneğini başlık koymadan anlatan kısa bir yazıyı facebook sayfamda görünce, onu bu başlıkla orada paylaştım. O yazıyı aşağıya aynen alacağım. Bu satırların hemen altında paylaşacağım yazıyı ise sevgili

Tezkereye karşı olumsuz oyla tavır alınmasından söz ediyorum. Neden ‘bu kez’ diyorum? Çünkü benzer birkaç konuda son yıllarda büyük yanlışlar yaptı. Onlardan biri o kadar büyüktü ki, olumlu oy verilirken vicdan sızlamasından, ciğer yanmasından bile söz ettiler. Eğri oturup doğru konuşalım: O yanlışların hemen hemen hepsinin temelimde, partinin onlarca yıldır şartlandırılmış geniş kitlelere ters düşmek

Bu sabah okuduğum bir yazı, öteden beri kafa yorduğum bir fikri birden bire somutlaştırdı: Söz konusu olan mutlu bir hayat ise bize öğretilenlerin aksine hedeflerden ziyade süreçler önemli. Hedef koymak aslında ister istemez yarışmak demek çünkü. Kendiyle ve birileri ile sürekli yarışmak. Böylece kendini kanıtlamak, ayrıca sözüm ona ülkeye, topluma, hatta gelecek kuşaklara faydalı olmak.

YALNIZLIK (Hüseyin Duygu) Cahit Sıtkı Tarancı şöyle dile getirir yalnızlığı: Hayata beraber başladığımız Dostlarla da yollar ayrıldı bir bir Gittikçe artıyor yalnızlığımız. Yalnızlık ve içimizdeki boşluk duygusu. Bu ikisi birbirlerini iyi tanır. O iki duyguyu tatmamış olan herhalde yoktur. Peki, yalnızlığın zıt kavramı nedir? Kendimizi ne zaman yalnız hissetmeyiz? Bu soruya hemen yanıt kolay değil.

Aşağıda alıntıladığım yazıda ayrıntılı olarak anlatılan olay dogmatizmin insanı ne kadar komik hallere düşüreceğini gösteren en çarpıcı ve en uç örneklerindendir. Yazıda güzel açıklanmış. Özetleyeyim: Ayetlerde geceyi ve gündüzü ayrı varlıklar olarak yarattık’ denince veya sonuçta genellikle bu anlam verilince, bir ilahiyat profesörü, gözle görülen ve bilimle ispatlanmış gece ve gündüzün birer ışık olayı olduğu

Bugün Hüzün hakkındaki Alain De Button paylaşımına kısa bir yorum yazdım. Önce İngilizce olarak buraya alayım. To me, ‘Hüzün’ does not carry the sense of catastroph at all. Because as far as I am concerned it comprises a powerful but subdued dash of joy. Because we are still alive and cariye well. Also we still have the

Paradigma Körlüğü Aşağıdaki yazıya, müthiş heykelin resmî ile birlikte az önce Yüzyıllık Yalnızlık sayfasında rastladım. Paradigma Körlüğü başlığı ile paylaşmak doğru olur diye düşündüm. Bu sabah okuduğum özgürlük ve sorumluluk meselesine de yollama yapmak, bu heykeli o düşünce ile yorumlamak da isterdim ama, analayana bu cümle hizmet eder herhalde. Değerli arkadaşım Ali Yaşar Sarıbay’ın yazısını

Peşkeş demokrasisi olarak tanımlanması çok yerinde olur, diye düşünüyorum. Açıklayayım. Dünyanın hemen her yerinde demokrasi kavramı siyasetin temel dayanaklarından biri bugün. Din gibi kutsal bir değer artık. Faziletleri üzerine yazılanlar, söylenenlerin haddi hesabı yok. Eleştirisini yapmak, eksiklerini saymak, bu arada parasal gücün sonuçları nasıl etkilediğini irdelemek, siyasetin finansmanındaki ahlaksızlıkları sergilemek ise çok büyük ayıp ve