Alıntı

Bu başlığı yazınca William Shakespaera gibi söylemek gerekir sanırım: “To be or not to be, that is the question” Olmak ya da olmamak işte bütün sorun bu. Evet bütün sorun bu. Kimi zaman olmak, çoğu zaman da ol(a)mamak, ya da tam istediğimiz gibi olamamak. Dilimizde “Olmak” üstüne ne çok söz, deyim, değerlendirme, alay ya da […]

Aristokratların egemenliğindeki toprak mülkiyetiyle tarıma dayalı köylü-derebeyi denkleminden oluşan feodal yapılanmaya karşı; Almanca “Burg” sözcüğünden kökenlenmiş burjuva sınıfı, 12. yüzyılda başladı kendini göstermeye. Yani Osmanoğulları’nın kendilerine göre bir devlet kurmaya başlamasından önce… * * * İlk burjuvalar kent ve kasabalarda yerleşik, geçimini ticaret ve zanaatla sağlayan, derebeylerinin egemenliğinden bağımsız toplumsal gruplardı. * * * Burjuvalar

Sinema sanatçısı Hüseyin Baradan, eşi Hayriye Baradan ile Yunan Adaları’na çıktığı gezide büyük bir acı yaşadı. Gemi Girit’e yaklaşırken eşini kaybetti ,yapayalnızdı… İşte o an kendi deyimiyle karşısında bir ” melek ” buldu. ” Melek ” Girit’te bir seyahat acentasının sahibi Manolis Gavrilakis’ti… Gavrilakis, İlk kez gördüğü bu Türk’ün acısına ortak oldu , sıkıntılarını paylaştı…

Almanya´dan gazeteci bir dostum aradı. Bir meslektaşımızın Ankara´ya geleceğini ve Türkiye-AB ilişkileri konusunda bir makale yazacağını söyledi. Gelecek arkadaş Türkiye´nin katılımına sıcak bakıyormuş. Benim adımı, telefonumu vermiş, yardımcı olmamı istiyormuş. Kabûl ettim. Neticede bir yerde memlekete hizmet durumu. Ertesi gün aradı, buluştuk. Bir yerde oturduk bir-iki fincan çay içtik. Nereye gitmek istediğini sordum. “Kocatepe Camii”

Patnos depremi olduğunda yerle bir olan cezaevinden firar etme imkanı varken bir tek Omzu Kalın Hüseyin kaçmamıştı. Kayıtlara göre cezaevinde elli iki mahkûm vardı. Bunlardan kırkı depremi fırsat bilip kaçmış, beşi enkazın altından ölü çıkarılmış, diğer yedisi ise enkaz altında kurtarılmayı bekliyordu. Kurtarmaya canla başla katılanlardan biri de Omzu Kalın Hüseyin’di. Kırk beş yaşındaydı Hüseyin.

https://www.facebook.com/715987799/posts/10158476566557800/ Bu unutulmayacak fotoğraftaki protestocu kadının kimliği, içinde bulunduğu öfkeli grup, resmin hangi tarihte, nerede çekildiği, protestonun kime karşı yapıldığı, hatta daha sonra ne olduğu, vsr vsr inanın hiç önemli değil. Görüldüğü gibi fotoğrafta mücadele, itiş kakış, hırs, tehlike, öfke, kararsızlık, bitkinlik, endişe var ama çok daha etkin, ilginç, olağanüstü olan başka bir şey daha

Haziran 1503 Kristof Kolomb, gemilerin zorunlu tamiratı için Jamaika’ya uğrar. Oradaki yerliler tamirata yardımcı olur, gemi tayfasına yiyecek içecek verir. Ancak aradan aylar geçmesine rağmen tamirat bitmez. Üstelik gemi tayfası, yerlilerin yiyeceklerini yağmalamaya başlamıştır… Bu duruma kızan yerliler, yardımı ve yiyeceği keser. Çaresiz durumdaki Kolomb, o dönemlerde gemilerde bulunan ve yıldız pozisyonlarını da içeren takvimi

Kimin kitabı o? Schopenhauer. Sever misiniz? Fena değildir. İntihar hakkında yazdıklarını okudunuz mu? İlgimi çeken bir konu değil. Sonu basit olsa bile mi? Diyelim ki uykuya daldınız ve ani bir duraksama oldu. Bunu, acı bir varoluşa tercih etmez misiniz? – Bilemiyorum. Ölümün yaklaşımı korkutucu. Bence doğmamış çocuklar için hayatın yaklaşımı da o kadar korkutucu olmalı.

Aşağıdaki yazıyı Reşat Kutucular kendi sayfasında ‘Soru güncel, cevap sağlam. Hele sonuç bölümü tam benlik, bayıldım. Bir de paylaşımın aslı kimindir bilseydik iyi olurdu 🙁 Paylaşmadan edemedim.’ diyerek paylaştı. Ben de bu şahane yazıyı uygun olduğunu düşündüğüm bir başlıkla aynen paylaşıyorum. ” SORU : ‘Beynini eline almış zombi’ gibi yaşayan toplum/kitle pozitivist/rasyonel/entelektüel insanı neden linç/yok