Solmaz Kamuran yazmış. (12 Temmuz 2016 Facebook)
“Bugun saigon’dan hanoi’ye ucarken havayolunun dergisine baktim ve cok ilginc bir yazi okudum.
vietnam efsanelerinden birine gore bir tarihte buyük ve yikici bir kuraklik oluyor , en guclu
hayvanlar bile yigilip kaliyor yere. ve bir kurbaga durumu gidip yüce tanri’ya bildirmeye karar
veriyor. pesine birkac hayvan daha takiliyor. gokler sarayi’nin kapisina dayaniyorlar ama tanri
uyumaktadir. gurultuye uyanip kizar ve bu davetsiz misafirlerden kurtulunmasini emreder. ne
mumkun… bizimkiler basit ama kurnaz yontemleriyle ortaligi birbirine katarlar ve uzun lafin lisasi
yuce tanri pes edip onlari huzuruna kabul eder. kurbaga yagmur ister tanri da tamam der. kurbaga
bir daha susuzluk olursa yine gelecegini soyleyince tanri ayni kesmekesi yasamamak icin ona
gelmemesini sadece dislerini gicirdatmasinin yeterli olacagini bildirir. ve o gunden sonra hep oyle
olur. o viraklayinca yagmur yagar. hikaye hostu ama daha da hosu koycegiz’ de kurbagalar virak
virak senfonisine baslayinca herkesin kurbagalar yagmur istiyor demesini hatirlamam oldu.
birbirinden bunca uzak yerlerde insanlarin ayni hikayeleri asirlardir anlatmalari ne guzel. hepimiz
ayniyiz ve ayrimcilik her seyden ote tabiata aykiri…
Yorum:
Bir Japon filmi izlemistim (Konusmalar Japonca ve alt yazisi Isvecce) sanirim Cannes film festivalinde
birincilik kazanmisti 1990 li yillarda. Filmin birsahnesinde bir yandan yagmur yagarken bir yandan
gunes aciyordu ve gökkusagi tum guzelligi ile ortaya cikmisti. Ihtiyar bir Japon göruntuyu : ” Tilkiler
dugun ediyor” diye yorumlamisti. Ayni olaya ayni yorumu Japonyadan binlerce kilometre uzakta
olan dogdugum köy Karaözu de her zaman isitirdim cocuklugumda….
