Alıntı

İnsan “toplumun” pasif bir unsuru olarak doğar; fakat hayatın direnme ve tepkileriyle gittikçe daha fazla bir kişi olmaya ve iç hürriyetini kazanmaya başlar. Ruhun hürlüğü cemiyet tarafından sınırlanmış, zincire vurulmuş, baskı altına konmuş bir şey değildir ki, onu geri almak, zincirlerinden kurtarmak ve baskıdan çıkarmaktan bahsedilsin ve cemiyet bir mevhume, bir hayal, insanlar arasında itibari bir anlaşma değildir […]

Eski zamanların birinde mıh (çivi) imal eden bir zavallı usta varmış. Güzel mi güzel de bir eşi varmış. Bir gün o yöreyi idare eden zalim vali zavallı adamın eşine göz koyar. Kafasınca zavallı ustanın eşini elde edebilmek için sinsi bir planla ustayı ortadan kaldırmayı düşünür. Ve bir gün zavallı ustanın iş yerine giderek ustadan olmayacak

  -Herli olsın Helil Emmi eşittim oğli Bakır’ı everisenmiş? – Ağbatı sizinkilere olsın Cüme Kardaş – Halil Emmi, nasıl oldı? Bı iş . Seni oğli Bakır daha 15 yaşında. Niye bele acelesi mi vardı? – Kulaği aç beni eyyi dinle Cüme Kardaş. – Helil Emmi valla seni eyyi dinleyecağam. Çünkü benim de iki oğlım var.

Bilim tarihinin en etkileyici kişilerinden birini, otobiyografi niteliğindeki “Eminim şaka yapıyorsunuz Bay Feynman” isimli kitabından tanımıştım. Ve Richard Feynman’ın zekasından, renkli kişiliğinden son derece etkilenmiş “Bir gün onun hakkında yazmalıyım” diye düşünmüş ve not almıştım. Daha sonra ilgi ile takip ettiğim bir Facebook arkadaşım “Öğrenmek için Feynman yöntemi”ni yazdı. Ben de yazmaktan vazgeçip, “Nasıl olsa

Demokrasinin en tuhaf tarafı oylama sistemidir. Yani her seçmenin bir oy hakkı vardır ama hiçbir işe yaramamaktadır. Çünkü her insanın bir oy hakkı olması adaletsizlik. Adını yazmayı bilmeyenle yazıyı icat edenin eşit oy hakkı olması bütün düzensizliğin kaynağıdır. Bence sağlam bir bilgisayar ağıyla vatandaşların üretime katkısı, ödediği vergi tutarı, yaptığı hayırlı ve hayırsız iş sayısı

Önce şu konuya bir göz atınız lütfen: Supercollective Intelligence[1] Bu alandaki yüzlerce kaynaktan birisi dahi, “tek akıllarımızın egemen olduğu devrin”  -bir şartla-  kapandığının sinyallerini veriyor. O şart da gelip geçmiş milyarlarca insan içinde iki elin parmaklarını dahi bulmayan kişilerin (Newton, Darwin, Einstein, Tesla gibi) söz konusu olmasıdır. Hatta denilebilir ki bir süperkolektif zeka söz konusu

İnsan zihniyle ilgili yeni keşifler, aklın sınırlarını gösteriyor. 1975 yılında Stanford Üniversitesinde araştırmacılar, bir grup lisans öğrencisini intiharla ilgili bir araştırmaya katılmaya davet etti. Kendilerine bir çift intihar notaları verildi. İki notadan biri rastgele bir kişi tarafından, diğeri ise çok geçmeden kendi canına kıyan bir kişi tarafından bestelenmişti. Bu bilgiler verildikten sonra, öğrencilerden gerçek bestelerle

New discoveries about the human mind shows the limitations of reason. In 1975, researchers at Stanford invited a group of undergraduates to take part in a study about suicide. They were presented with pairs of suicide notes. In each pair, one note had been composed by a random individual, the other by a person who