Kimin kitabı o?
Schopenhauer.
Sever misiniz?
Fena değildir.
İntihar hakkında yazdıklarını okudunuz mu?
İlgimi çeken bir konu değil.
Sonu basit olsa bile mi? Diyelim ki uykuya daldınız ve ani bir duraksama oldu.
Bunu, acı bir varoluşa tercih etmez misiniz?
– Bilemiyorum. Ölümün yaklaşımı korkutucu.
Bence doğmamış çocuklar için hayatın yaklaşımı da o kadar korkutucu olmalı.
Yine de hayat güzel.
Güzel olan ne?
Herşey: bir bahar sabahı, bir yaz gecesi, müzik, sanat, aşk…
Aşk mı?
Öyle bir şey var.
Nereden biliyorsunuz?
Bir kere âşık olmuştum.
Fiziksel bir çekicilik olmasın?
Onun ötesinde bir şeydi.
Kadınlar farklı yaklaşıyor olmalı.
Kadınlardan hoşlanmıyor musunuz?
Aksine, severim onları ama hayran değilimdir.
– Neden?
Kadınlar gerçekçidirler, onları fiziksel özellikler yönlendirir.
Çok saçma.
Bir kadın bir erkeğe ihanet ettiğinde, onu küçük görür. Ne kadar iyi biri olursa
olsun, bir erkekten kolaylıkla vazgeçebilir ve sözgelimi, daha çekici bir erkeğe
kapılabilirler.
Kadınları bilmiyorsunuz. Çok yanılıyorsunuz. Aşk bu değil.
Nedir aşk?
Vermek, fedakârlık yapmak. Bir annenin çocuğuna duydukları.
Siz öyle mi sevdiniz?
Evet.
Kimi?
Kocamı.
Evli misiniz?
Evliydim. Ben hapisteyken öldü.
Anlıyorum. Bana ondan bahsedin.
Uzun hikâye. Savaşta yaralanmıştı, engelliydi.
Engelli mi?
Ona bu yüzden âşıktım. Bana ihtiyacı vardı, bana bağımlıydı. Bir çocuk gibiydi.
Benim için bir çocuktan fazlasıydı. Din gibiydi. Aldığım soluktu.
Onun için katil olabilirdim. Hayır, aşk gerçek ve çok derin bir kavramdır.
Bunu biliyorum.
| Charlie Chaplin | Monsieur Verdoux 1947 |
