ADSIZ ÖĞRETMENE HİÇLİK TÜRKÜSÜ
-Ali Sancar için
Bebek umudu gibi sessiz, deniz kadar engin hayatlar yaşadım ben
Gün gelince sarı samandan bir tekne yaptım ömrümün hasadından
Hiçliğin huzurunda sonsuzluğun dingin sahiline bıraktım
Zaman tanıktır:
Göz nurum var benim, yurdumun topraklarında alın terim
Zifir karanlığında elimde meşale, hep yürüdüm
Mevsimlerin en kışında, yolların en yokuşunda
Sevdalarla bilendim, sevgilerle büyüdüm.
Ben Tonguç Baba’nın öğretmeniyim
Yer-gök tanıktır:
Koca dağın ardında, kızıl karanfiller kar beyazına doyanda
Duvarı kerpiçten, tabanı buz kesmiş yoksul bir odada
Yamalı kara tahtanın önünde harfleri öğretirdim
Yavruların elleri titrerdi, benim deli yüreğim
Ben Hasan Ali’nin öğretmeniyim.
Toprak tanıktır:
Kırların en bozundan sevdamla, emeğimle gül goncası devşirdim
Hak bildiğim yolda hiç soluksuz, ufuklara dere tepe düz gittim
Tunç gibiydim, kesildiğim oldu; bükülmeyi ise bilmedim
Günü geldi bir mum olup elif gibi ince ince eridim.
Ben uygarlığın öğretmeniyim.
Bebek umudu gibi kutsal, deniz kadar derin hayatlar yaşadım ben
Bir gün sarı samandan bir tekne yaptım ömrümün hasadından
Hiçliğin sonsuz huzurunda o kuytu ve dingin sahile bıraktım
Balık bilmese halık bilirmiş, erenler görmeden öyle derler
Oysa bilmek erdemdir ve erdem herkese haktır
Evrendeki her nesne izlerime tanıktır.
25 kasım 2014
