Kediler evde ve sokakta aynı duruşa sahip dünyanın tek canlısı olsa gerek… Bir metin süzülüp gelsin
mi onlara?
GÖÇMÜŞ KEDİLER BAHÇESİ’nden
“…kedilere benzeyebilseydik keşke. öyle diyesim geliyor sık sık, bu son yıllarda. yaşadıkları anın
iyicene farkındalar gibi. bir şey bekliyorlarsa bir deliğin başında, onları oyalayıp oradan
uzaklaştırmak pek güç. bildikleri bir yerde bildikleri bir iş görülürken, her gün seyrettikleri,
kendilerince katıldıkları (anlayamadığımız, bakarak da bir işe katılınabilirliğidir) o işe sanki ilk kez
bakacaklarmış gibi, uyuklamakta oldukları yerden kalkmağa üşenmeden gidip seyrederler
yapılanları… uykularının hangi katındalarsa, o katın uykusunu yaşarlar.
bizlerse, uydurduğumuz bir zamanla övünürken, her işimizi, her sözümüzü o zamanın akışı içinde
ötede, ileride, gelecekte varılacak, bir noktaya varmak üzere yapılıyor ya da söyleniyor görürken,
yapmakta, söylemekte olduğumuz şeyi unutuveriyoruz. bir ereğe yönelerek, bir erkek düşüne
kapılarak giderken, sonraları -biz göçtükten sonra- yaşamımız, daha da ileri vararak, yazgimiz adı
verilecek bir dizi anın her birinin biricikliğini, değiştirilemezliğini, yerine konmazlığını şuncacık olsun
farketmiyoruz. (bu yaşamın bölük pörçük birkaç anısı bir iki yakınımızın belleğinde kalabilir ya,
bunların bir süreklilik, bir anlamlılık taşımış olabileceklerini bilecek tek kişi
-kendimiz- yokluğa karışmış gitmiştir artık). “farketmiyoruz” dedim, meğer ki gerçekten sonumuza
yaklaşmış olalım. yanılmıyorsam, kimimiz (yolun oralarında) anlayıp öğreniyor kimi şeyi: susup
dinlemeği örneğin… yaptığı, gördüğü, işittiği her şeyin ağırlığını bir yerlerinde duymağı; bir çocuk
gülüşünün, bir güneş sızıntısının, bir gözyaşının avuçtaki yuvarlıklığını, ferahlatıcı serinliğini,
sayısızlığını ya da sayıya gelmezliğini; mutluluğun, acıyı, sevinci art arda ayırım yapmaksızın yaşamak
olabileceğini… hele biraz yaşlanılmışsa, görülen, işitilen, tadılan her şeye, geçmiş yaşantıların da
gelip desteklik, yastıklık edebileceğini…
ama kedi sever gibi sevmemeliyiz sevdiklerimizi.”
Büyük Karasu Işıklarda uyurken
