sizi bilmem ama ben sirklerdeki cambazlara baktığım gibi bakıyorum ve onu biçare bir adam olarak görüyorum. cambaz hep ipte olmak zorundaysa, o hep iktidarda olmak zorunda. hem ülke içinde, hem parti içinde. tıpkı sirkteki cambaz gibi, düşmemek zorunda; düşmemek için çırpınıyor. düşerse onursuzluk, belki de hayatın sonu. büyük bir korku içinde hep ip üstünde kalmak zorunda.
korktukça denge sağlamak güçleşiyor, dengeyi koruyamadıkça orada kalmak imkansızlaşıyor. sirkin sahibi olsam, böyle dengesiz bir cambazı dinlenmesini söyleyerek çadırına yollarım. ancak başkanımız her şeyin sahibi olmak istiyor ki kaderinin sahibi olabilsin; aşağılanmanın, onursuzluğun daha berbat derecelerinden korunabilsin. oysa ne cambaz kurtulabilir kaderinden ne de o. iktidar olma çilesi sürdükçe, suçlarının cezasını kendi kendine işkence ederek her gün daha çok ödüyor sanki.
bu soylu (!) millet bir de onu başkanlığa mahkum ederse..
hali daha bir içler acısı olur.
yüzüne baksan acırsın.
saldırganlığına baksan, utanırsın.
yalanları, dolanları birbiri ardı sıra öylesine arsızlıkla sayarken..
siyahı beyaz, yanlışı doğru göstermeye çalışırken..
ben aykırı bakarım ya; o durumlarda onu allahı ile başbaşa kaldığında hıçkırarak ağlar görüyorum. artık dayanamıyorum.
tıpkı ona gel beraber intihar edelim, sen de kurtul, ben de kutulayım, memleket de kurtulsun diyen o yazar gibi, artık benim de direncim kalmıyor.
nasıl dayanayım?
adam her gün, yetmiş milyonun gözü önünde her anlamda biraz daha hem de çırpınarak eriyor.
ailesi, dostları, arkadaşları, partisi, hiç kimse bir şey yapmıyor; yapamıyor.
etrafındaki vicdan ve insaf yoksunları, iktidar budalaları da kıs kıs gülerek eden bulur, diyorlar muhtemelen.
dostlarıma pek aykırı gelecek biliyorum. ama yeri, zamanı geldi; şimdi itiraf ediyorum:
artık bu efendiye öfkelenemez oldum.
yüzüne baktıkça, kızgınlığını gördükçe üzülüyorum.
tokatından utanıyorum.
yumruğundan arlanıyorum.
dört bir yanı alevle sarılı akrepler geliyor aklıma onu her görüşümde.
ne yana kaçsa yanacağını bilen, çaresizlikten sonunda kendi zehri ile kendini bitiren zehirli akrepler.
içim kirleniyor ona baktıkça.
sesini duydukça tiksiniyorum.
aykırılığımı bağışlayın ama..
artık bu kendini muktedir sanan biçare adama ben sadece acıyorum.
Aralık 2014
