Ve devamı: biz üstünüz, onlar berbat..
Tarih boyunca böyle olmuş sanırım. Kökeninde varlığı sürdürme kaygısı veya yok olma korkusu var
tabii.
Aşağıdaki metin alıntıdır ve insan soyunun tarihine ufuk açıcı bir bakışı yansıtıyor. Aslında
milliyetçiliğin kökenini sezdirmesi açısından da, insan denen garibin zavallılığını vurgulaması
bakımından da bu kısa yazıyı çok çarpıcı buldum. Bu metnin altında bir de tablo vardı. Devletlerin
oluşum ve bana göre uluslaşma sürecini gösteriyordu. Onu ne yazık ki buraya kopyalamayı
beceremedim. Bir ara yeniden denerim. Ama kaynağı da anayım hemen. Paylaşımı Mahir Korkmaz
yapmış, Din Meclisi Tartışma Platformu adlı sayfada.
Metin şöyle:
İnsanlar, içgüdüsel olarak insanlığı “biz ve onlar” olarak ayırmıştır. Biz, aynı dili, dini ve kültürü
(yapay içgüdülerini) paylaşanlar birbirimizden sorumluyuz, ama onlardan değiliz ! Onları hep ayırdık
ve bu yüzden onlara hiçbir sorumluluğumuz yok.
İşin açıkçası onları insan diye adlandırmamız bile bir lütuftur. Sudan’daki Dinka halkının dilinde
“dinka” kelimesinin anlamı “insandır”. Dinkalarin azılı düşmanı Nuer halkının dilinde
“Nuer”kelimesinin anlamı ise “evrensel insandır”. Yupikler de bu ayrışmadan geri kalmak istememiş
olacak ki; Yupik dilinde “Yupik kelimesinin anlamı “gerçek insandır”. Her biri için diğerleri ya insan, ya
evrensel insan ya da gerçek insan değildir…
Bugün hepimiz atalarımızın, atalarımıza kılıç zoruyla kabul ettirdikleri diller ile konuşur, kültürler ile
yaşar, dinler ile inanırız.
Roma imparatorluğunda bunun farkına varan biri vardır.
Bu kişi Roma imparatoru Claudius’tur.
Roma imparatorluğu, savaşlar sonucu bünyesine kattığı tüm insanlara Roma vatandaşlığını uzun
yıllar sonra vermiştir. Romalı olmayanlar, Roma imparatorluğunda en üst makamlara kadar
yükselebilmiştir. Roma İmparatoru Claudius, Senato’ya pek çok Galyalı soyluyu kabul ettiği bir
konuşmasında, “Kültür, gelenek ve evlilik bağları bizi birbirimize bağladı.” demiştir, ama Roma
Senato’sunun bazı ileri gelenleri bu eski düşmanların, Roma siyasi sisteminin merkezine davet
edilmesini protesto etmiştir. Bunun üzerine Claudius’da onlara rahatsız edici bir gerçeği
hatırlatmıştır.
“Sizin pek çoğunuzun ailesi zamanında Roma’ya karşı savaşmış ve sonradan Roma vatandaşlığı
kazanmış, İtalyan kabilelerinden geliyor. Benim ailemde Sabinlerden, onlardan bir farkımız yok !”
