Kafka’yı Kafka yapan şey belki de beyin nöronları arasındaki basit bir uyumsuzluktu,ani adrenalin
salgılanmasıydı veya seretonin seviyesinin düşük olmasıydı.Belki de birkaç miligramlık kimyasal
takviye ile çözülebilecek meselelerdi.Et ve kan ruhun hapishanesi. Ahmet Haşim’i akşam şairi,
Behçet Necatigil’i ev şairi yapan parmaklık tam olarak bu. Ayaklar zayıfladıkça kanatlar güçleniyor.O
yüzden bana öyle geliyor ki uçma taklidi yapanla yürüyemediği için uçmaktan başka yolu olmayan
kendini fark ettiriyor.Kimse fark etmese de edebiyat bunu fark ediyor.Zaman taklitleri ve mış gibi
yapmaları eliyor.Geriye sadece çilesi çekilmiş fikir,çilesi çekilmiş şiir kalıyor.
