İnsan Manzaraları
Bahar gelince Diyarbakır çok güzelleşti.
Fidye için kaçırıldıktan bir zaman sonra yaralı olarak kurtulan bir çocuğun masum sıcaklığı var kentte.
Sabahları gelişi güzel yürümek bile çok keyifli. Sağlığa katkısı bir yana, bir de büyük kentlerde karşılaşılması imkansız manzaralara adım başı rastlıyorsunuz. Geçen hafta gördüğüm şu manzarayı hayal edin mesela: Kurumlu bir horoz, dökük bir el arabasının üstünde çığlık çığlığa ötüyor; arabanın önünde iki adam sıcak bir pazarlığa tutuşmuşlar.
O pazarlık sonuçsuz kalsa bile, az sonra başka bir alıcı gelecek; büyük bir ihtimalle ertesi sabah veya ondan sonraki gün horoz artık pazarda olmayacak, bunu biliyorsunuz.
Böyle düşününce, heyecanla pazarlık eden iki adam, kendini beylerbeyi sanarak öten horoz ve onun çer-çöple bezeli arabası tek bir manzara oluşturuyor ve kendilerini fazlası ile aşan garip çağrışımlara dönüşerek iz bırakıyor hafızanızda.
Pazarcıların duruşundaki candan sıcaklığı da bir ara anlatmalıyım. Bir de, kafesteki kuşlara kırmızı ampulle sözüm ona sükunet veren amcadan bahsetmeliyim.
