Sebnem Inemek ile çok keyifli bir sohbetten doğan bir düşünce kırıntısını paylaşıyorum… Kavram yeşermesi fikri bu kırıntıda ona ait… gerçekten de tohumlar nasıl ilk düştükleri toprakta yeşerirse, kavramlarımız da onları ilk görüp algıladığımız bağlamda, elbette o bağlama sadık bir anlamla kök tutar zihnimizde… ve o kök, ilk anlamla ilgili deneyimler sayesinde yeşerir, zamanla düşünce dünyamızda pekişir, kökleşir.
Yanlış bağlamda algılanmış ve zihne öylece yerleşip orada beslenmiş bir kavramın düzeltilmesi bu nedenle çok güçtür.
Davranışlar da en azından edinilme süreci açısından kavramlara benzerler. Alışkanlıklar gibi benimsenmiş davranışların, iyice kökleşip yerleşmiş kavramların değiştirilmeleri epey zaman alır, çok çaba ve emek ister.
Ağaç yaşken eğilir, diyenler bu zorlu meseleyi bir çırpıda çözüvermiş. Eğilmiş ağacın düzelip dikleşmesine pek de takılmamış.
Alışkanlıklar anahtarı yitirilmiş kelepçelere benzer, diyen Bilge ise meselenin anahtar meselesi olduğunu ve değişimin zorluğunu iyi söylüyor da, kelepçenin nasıl takıldığına pek de kafa yormuyor gibi.
Tüm bunların ezel ebed prangamız olan paradigma körlüğü ile ilgisini bir güzel kuranlar da bulunur belki.
