Bilimin Işığında Kadınsarmalı Meselesi ve Ibrahim Efendi Tabletleri
Ilgili kavramlar: yeşil kına, kırmızı dudak, beyaz duvak ve Zavallı Metin.
bir tarihte aziz kardeşim Zavallı Metin, Kadın Sarmalı meselesi ile ilgili olarak tarihe önemli bir not düştü. yazdığı aşağı yukarı değil, tamamen şöyle bir şeydi: (çünkü kopi yapıp yapıştırdım)
“KADINSARMALI” NEDİR NE DEĞİLDİR? 1960lı yıllarda bernuda şeytan üçgeni’nin keşfedilmesinden sonra bu yüzyılın en önemli olaylarından biri de “kadınsarmalı” üzerine yapılan araştırmalar oldu.
İsfiçreli bilim insanları 300 denek üzerinde yaptıkları çalışmaların 1973de yayınlanmasıyla özellikle kadın hareketleri yoğun bir tartışmaya girdiler. yayınlanan rapor o güne kadar bilinenleri yıkmakla kalmıyor bir sürü yeni tartışmayada kapı aralıyordu. Polonyalı Kadınbilimci Swacsnky 1974 Martında Bürüksel kadın Platformuna sunduğu “Kadınsarmalı nereye Kadar” adlı makaelesiyle tartışmalara
yeni bir boyut getiriyordu. O güne kadar bilinenin aksine Swacsnyk “Kadının sarmaya gönüllü olmadığını, erkek egemen ilşkilerin kadını buna zorladığı” tezini yerle bir ediyordu. Swacsnky “kadın kendiliğinden sarabiliyor. 459 kız ve 347 kadın denek üzerinde yaptığım çalışmalar gösterdi ki bir kadın, sarmalı” diyerek kadınbilim alanında yepyeni bir çığır açmıştı. 1980lerin hemen başında azeri kadın takipçisi Vahap Vahapzade pekinde yapılan XXIV. Kadın Sarmalı kongresind’e tartışmalara yeni bir boyut getiren ” Cansan Mahnısan Balasan” adlı makalesinde şunu vurguluyordu: ” balalamayan, balalar ; kadın sarıp sarmalar!” Vahap vahapzadenin az ve öz olarak yaptığı bu vurgu Batı dünyasında çalkantılara yol açmakta gecikmedi. Batılı kadınologlar bu çıkışı ” Nihayet kadın hak ettiği yere ulaşıyor” şeklinde yoyumladılar.Macar Kadın Takipcisi Sargoy Korat 1997’de Kuzey Korenin güneyinde bulunan Singun şehrindeki 56.kadın kurultayında bu konuyu “kadın sarmasın sarılsın” başlıklı bildirisiyle ele almış ve konuyla ilgili kesimlerde oldukça ilgi görmüştür. Bugün
rahatlıkla diyebiliyoruz ki “kadın Sarmalı” değil “Kadın, sarmalı!” xxx yeşil kına, kırmızı dudak ve beyaz duvakla ‘Kadın, sarmalı!’ biçiminde tarihe düşen bu not arasında çok yakın bir tevafuk vardır. aynı tevafukun sarmanla yakinen alakadar bulunduğunu ileri sürenler de çıkmıştır. sözünü ettiğimiz bu iki tevafuktan birincisi son kadınlar kongresinde oy birliği ile bütün kadınlar tarafından kabul
edildi. lakin ibrahim efendinin kadınsız geçen uzun ömrü, bu mesut mutabakatı duymaya ne yazık ki kifayet etmedi. yeri gelmişken, malumat için bir şey daha söyleyeyim: o kongrenin bütün delegasyonu kına yaktıktan ve dudaklarını zifirli bir kırmızıya boyadıktan sonra ‘bütün kadınlar kirlenirse, birinciliği en beyaz duvaklıya verelim’ diye de mutabakat zabtı imzalamıştı. o günden beri her düğünde kınadan biraz sonra ve takı merasiminden hemen önce o zaptın her biçimdeki kalplerle süslenmiş bir nüshasının gelinin boynuna asılması da bundandır. lafı uzattım ama, zavallı kardeşim, sizin ibrahim Efendi zevatına ve bu arada o zevatın Mümtaz siması olan sana bir şey daha
söyleyeyim: her doğruyu tablette aramak nafiledir, beyhudedir. apps olmasa tabletler internetten başka bi mok değildir.
