Cevahir’de Devlet Tiyatrosunun Güzel Bir Oyunu Kadınlar da Savaşı Yitirdi
Ufak tefek kusurları bir yana, çok etkileyici bir oyun. Eser, çok güçlü. Yazarı: Curzio Malaparte Oyundan :
İnsan etinin pazarlığının kazananlara ait olduğunu unuttum.
Savaşı kazandığınıza göre karınızın değeri arttı demektir.
Uygulamada kaybedenin hiçbir değeri yoktur.
Aşağılanmayı bize yasaklıyorsunuz.
Sen yalnızsın, hiç kimseye verilecek hesabın yok.
İşkence ,açlık ve aşağılanmaya karşı savunmasız kaldıysam bu benim suçum mu?
Kahraman kişinin güzelim dünyasında hepimize yetecek şeref vardır .
İnsan bazen geri alamayacağı bir yığın şey söyler.
Hepsi de savaşı yitirdi. Kadını da, kızı da, kızanı da…
Çabuk unuttu insanoğlu…
Kim kime değer biçebilir?
Elimden gelse kendimi daha da alçaltırım, kurtulmanın tek yolu bu.
Savaşta kadınlar daha çok acı çekti ve daha yürekli davrandılar.
Şiddet kendi kendini doğurur.
Beni bu zavallı hale getiren şiddeti doğruluyor musunuz, doğrulamıyor musunuz?
Ölmek ya da öldürmekten başka bir şey bilmeyen zavallı…
Bir erkeğin bir kadına savaş sırasında yaşayabilmek için ne yaptığını sormaya hakkı var mıdır?
Bir gün bu kabus bitecek yaşamanın tadını yeniden bulacağız değil mi? Yeniden yaşamak, sevmek hakkımız olacak mı?
Yaşamak , güvendir. Gerçek, ona inanmaktır.
Bize bıraktıkları yalnız korku, yalnız nefret ve sağ kalmanın utancı. Kadının güdüsünde isyan yoktur ki acıma vardır.
Bir insan insan olmaktan utanacak hale geldi mi başka çare yoktur. Size saygı duyuyorum, acımıyorum.
Savaş bitince askerler arasında da intihar olayları artar.
Avrupa da açlığın ne olduğunu bilmeleri için bir parça açlık götürmelisiniz.
Size korkumu görme mutluluğunu hiçbir zaman tattırmayacağım.
Her şeye rağmen olduğumuz gibi kalabilmenin mutluluğunu taşıyoruz.
Hiç birimiz unutmamalıyız. Unutursak eğer insanlar büsbütün umutlarını yitirirler.
