Kavşak Şiir

KAVŞAK

düşlerine masmavi sümbülün minesi düşmüş
gurbete çıkar tüm yollar, son günü güzün
kör zulümlerden beter zelzele hatıraları
mermer yalıda görkemin virane zamanları
kavşaktasın, kime ne desen beyhude şimdi

körler sağırlar tayfasında bir ağdalı zafer söylemi
ufukta soyluca batarken sessiz bir gemi

yeller savurdukça tül tül eridi rüzgar gülü
alev söndü, işkencede karla kavurdular külü
aldandıkça kin oturdu yüreğine, hain kimdi?
huzura kavuşmak artık ham bir hayal mahsulü
kavşak çıkmazında ne yana koşsan boşuna şimdi

ne düğün dernekle batan ilk gemidir bu
ne toprakla goncanın göklere son sitemidir bu

canan yoksa can neylesin bütün alları alaca
sevgi yetim aşk öksüz, kaderin kara sevda
kan sızar yüreğine, yaşayanların yasından
ağaçkakan nakışlar ter damlar gagasından
kavşak çıkmazında her ne desen boşuna şimdi

kara aynada kaptanın devsel görkemi
güvertede kağıttan kaplanların başında bir harami

sesler kesik, gökler sağır, yürekler delik deşik
marazdan devşirilme kader vurgunu binlerce ceset
dillerde dertli gazel, evvel ezel ölümüne hasret
kara bulutlardan inen göz yaşları tanıklığında
kızıl kefenle şehit mezarlığına gömüldü şimdi

talandan yalandan dolandan yemlenen herkes zalimdi
doğmadan rahmetlik olmuş bebeler kavşakta şimdi

Temmuz2025

Yorum bırakın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir